మా ఇంట్లోనే ఒక వాటాలో అద్దెకు వుంటున్నారు ఒక జంట. అతని పేరు సుమన్. ఆమె పేరు మాధవి… వాళ్ళిద్దరిదీ చూడముచ్చటైన జంట… అందంగా వుంటారు. నేను మాధవి ని అక్కంటూ, సుమన్ ని బావగారూ అంటూ చనువుగా వుంటాను.
వాళ్ళిద్దరూ కూడా చాలా సరదాగా మా ఇంట్లో అంద రితో కలిసిపోతారు. రోజు ఉదయాన్నే మాధవి వాళ్ళ వాటిలోకి వచ్చాను. వరండాలోకి రాగానే వీధి తలుపులు తీసే వున్నాయి.
తిన్నగా లోపలికి వచ్చి, మాధవి కిచెన్ లో వుంటుందని అటు గా వెళ్ళాలని అనుకుంటుండగా బెడ్రూం లో నుండి మాటలు వినపడగానే అక్కడ గోడ ప్రక్కగా ఆగి పోయాను.
నాలో వాళ్ళ కబుర్లు వినాలనే చిలిపి కోరిక పుట్టింది.
గదిలో మంచం చప్పుల్లు చేస్తుంది.
గాఢంగా ముద్దాడిన శబ్దం.
“అబ్బా… తెల్లావారుజామునేగా గంట పాటు వాయగొట్టావు… మళ్ళీ ఇంతలోనే నా?”
“నీకు ఓపిక వుండాలే గానీ గంటగంటకీ వాయిస్తా… చూడు ఎంత బారున నిగిడిపోయిందో”.
“అందుకేగా పెళ్ళై రెండేళ్ళైనా కాకుండా నా బొక్క ఇంత బారయిపోయింది… అబ్బబ్బా అన్నీ విప్పడమెందుకు అలా కానిచ్చుకోండి”,
“అదేం కుదరదు. నిన్ను నగ్నంగా చేసి… నీ అందాలు తనివితీరా చూసుకుంటూ చేస్తేనే గానీ సంతృప్తి వుండదు”.
“అబ్బబ్బా… మీ పట్టుదలే పట్టుదల”. రెండు నిమిషాల పాటు ముద్దుల శబ్దం.
“మాధవి… నీ రొమ్ములు రోజురోజుకూ భలే పుష్ఠిగా గుండ్రంగా తయార వుతున్నాయి… రోజంతా చీకినా తనివి తీరనంత అమృత కలశాల్లా వున్నాయి”.
ముద్దులు పెట్టుకుంటూ గట్టిగా చీకుతున్న శబ్దం నాకు వినపడుతుంది. “ష్. అబ్బా.. హా..హా..హో
“వేడి రాజుకుంటుందా?” మళ్ళీ చీకుతున్న శబ్దం.
“మరి మీ చీకుడు ప్రభావం తక్కువదా?.. అబ్బా.. ఆహా.. పప్ప పెనంలా కాలి పోతుంది. చెయ్యేసి నిమరండి.”
‘హా… వావ్… అబ్బా.. ఆహా.. బుల్లి పలుకును సుతారంగా నలుపు…
పది ని మిక్షాల పాటు మాధవి మూలుగులు అదే రేంజ్ లో వినపడుతున్నాయి.
“ఇక రండి… అబ్బా… గుల రేగి పోతుంది… అనవసరంగా కెలికి గుల రేకిత్తించారు”.
“ఏదో..నీకు మాత్రం ఇష్టం లేనట్లు.”
“తొయ్యండి”
‘ఆడదాని బొక్కలో దడ్డు తోసేముందు కాసేపు బొక్క నాకడం సంప్రదాయమ్ గాఢంగా అరడజను ముద్దులు గుప్పించిన శబ్దం.
“ష్.. అహహ… ఆహా.. వావ్.. అబ్బా”
మరో పది నిమిషాల పాటు మాధవి తమకంతో మూలుగుతున్న శబ్దాలు వినపడుతున్నాయి.
“ఇక చాలు… బాగా కామరసాలూరి పోతున్నాయి… తొయ్యండి”.
“ఊ…తొయ్యండి”
గుభేల్ మని పెద్ద శబ్దం వినపడింది.
“వామ్మో.. బొక్క బ్రద్దలై పోయింది నాయనోయ్”…
“మరీ నటించకు”
దభీ.. దభీ మంటూ ఒకటే శబ్దం మాధవి విపరీతంగా మూల్గుతూ, గాఢంగా నిట్టూర్పులు వదలబాలు నాకు స్పష్టంగా వినపడుతున్నాయి.
నాలో కా మం పెల్లుబే కుతుంది… గుండెలు వేగంగా కొట్టుకుంటున్నాయి… ఒళ్ళంతా వేడెక్కిపోతుంది… వాళ్ళు ఎలా చేసుకుంటున్నారో నా ఊహల్లో మెదులుతుంటే నా బొక్కలో ఒకటే దురద… కామం నన్ను కాల్చేస్తుంది.
“అబ్బా…ష్… హా… హా… హా… దంచు.. బాగా… గట్టిగా… లాగిలాగి తాయ్..ష్ ష్ ష్.. ఊ… హూ… అబ్బా… నలిపేయ్… రొమ్ములు పిండెయ్…హా…హా..హా మాధవి అంతటి మధురానుభూతి పొందుతూ సుఖంగా మూలుగుతుంటే నాలోని నరాలు తెగి పోతున్నాయి. బొక్కలో చుక్కలు రాలుతున్నాయి. మహాజిలగా వుంది.
మంచం కిర్కిర్లాడి పోతుంది … తపక్..తపక్ మంటూ ఒకటే ४५०….
“హబ్బా…హమ్మా… ఏం పోటు బాబోయ్.. నీది మామూలు రాడ్ కాదు… గోల్డెన్ రాడ్… చంపేస్తున్నావ్.. దొబ్బు… బాగా దొబ్బు… ఊ..
… )” తోపుడు శబ్దాలు ఇంకా ఎక్కువయ్యాయి. వంద మైళ్ళ వేగంతో దంచుతున్నాడని పిస్తోంది నాకు. దంపుడుకు నా గుండెలు
అదురుతు న్నాయి.
నాకు తెలియకుండానే అరగంట దాటి పోయింది.
“హా… హా… వావ్… ఆపకు… దంచు… అయిపోతుంది.. అయిపో…” ఇంకా శబ్దాలు పెద్దగా వినపడుతున్నాయి.
ఐదు నిమిషాలు గడిచింది.
“ఇక చాలు.. కార్చేయ్.. కార్చు…”
“అయిపోవచ్చింది”
మరో రెండు నిమిషాలు గడిచాయి. శబ్దాలు ఆగి పోయాయి.
“ష్.. అబ్బా… తియ్యండి బాబూ… ఇంకెంతసేపు నానేస్తారు”
ఇక అక్కడ వుండటం మంచిది కాదనుకొని నేను వెనక్కి తిరిగి
వెళ్ళిపోయాను. ఆ బాధను తట్టుకోలేక వెంటనే బాత్రూం లో దూరాను.
నేను రోజురోజుకూ కామాగ్నిలో దహించుకు పోతున్నాను. మంచి అనుభ వం, మగాడితో సంతృప్తి కావాలని మనసు పరితపించి పోతుంది. సుమన్ రూపమే నాలో బలంగా నాటుకుపోయింది. అతనితోనైతే నేను కోరుకున్న సుఖం నూటికి నూరు శాతం లభిస్తుందనిపిస్తుంది.
కానీ ఎలా??
నా మనసులో ఆలోచనలు పరిపరివిధాలుగా పరుగులు తీస్తున్నాయి.
బాగా ఆలోచించాను.
“మర్నాడు ఆదివారం… మా నాన్నగారు ఊరెళ్ళారు. అమ్మకు సినిమా వీక్ నెస్. కాబట్టి నా ఫ్రండ్ ఒక మ్మాయి ఫాదర్ సినిమాహాల్ మేనేజర్. అది వెంకటేష్ కొత్త సినిమా.
నా ఫ్రండ్ తో ఆదివారం పదిగంటలకల్లా టికెట్స్ రెండు తీసుకురమ్మని ఏర్పాటు చేశాను.
అమ్మ ఒక్కర్తే సినిమాకి తీసుకెలుతుంది. అదీ వెంకటేష్ కొత్త మహదానందంగా మ్యాట్నీకి వెళతారు. వెళ్ళదు. మాధవిని సినిమా. తోడు ఇద్ద రూ
సుమన్ కి ఎలాగూ బ్యాంక్ సెలవు కాబట్టి ఇంట్లోనే వుంటాడు. కాబట్టి నేను అతనితో కలవడం సులువవుతుంది.
సుమన్ పెళ్ళయినా వాడు… పాతికేళ్ళ వయసులో సెక్స్ అనుభవం, పొగరు వున్నవాడు. అతని కౌగిలి… పోటు గురించి నా మనసు తహతహలాడి పోతుంది.
ప్రోగ్రాం కి అన్నివిధాలా రంగం సిధ్ధం చేసుకున్నాను.
No comments:
Post a Comment